Nikt nie zniekształcał i niedopowiadywał tak pięknie rzeczywistości jak impresjoniści. Widzimy ludzi, drzewa, wille, łodzie, ale wszystko namalowane w taki sposób, że zamiast budzić u nas negatywne oceny powoduje ciekawość, chęć zobaczenia uwiecznianych na płótnie miejsc. Postacie i martwa natura jest mniej wyraźna i przez to tajemnicza, zostawiająca pole naszej wyobraźni.
Impresjonizm, którego nazwa wzięła się od obrazu Moneta jest ciągle nowoczesny i zapoczątkował rozwój innych nowoczesnych kierunków. Dał innym malarzom sygnał i pozwolenie na „Róbta co chceta”. Z niego wzięł się potem takie kierunki jak na przykład kubizm czy surrealizm.
Dzisiaj odwiedziłem Muzeum Barberini w Poczdamie, kolejne po kilku muzeach paryskich, z dużą kolekcją malarstwa impresjonistycznego, z bardzo dużą ilością płócien Clauda Moneta, ale także Augusta Renoira, Gustava Caillebotta, Alfreda Sisleya, Camilla Pissarro i wielu innych. Niestety van Gogha tam nie ma, a jedyny obraz, mojej ulubionej malarki, Berthy Morisot był na wypożyczeniu. Jest za to jeden obraz, wprawka, dziewiętnastoletniego Pabla Picassa.
Polecam wizytę w muzeum Barberini, mieszczącym się w pałacu Barberini w Poczdamie, który powstał na wzór pałacu Barberini w Rzymie. Polecam również spacer po przestronnym centrum Poczdamu, który jest jednym z ładniejszych miast Europy i chyba miał być czymś wiekszym niż obecnie jest.
Załączony obraz: Sekwana przy moście Saint-Michel, Maximillien Luce
